κραυγάζεις, ουρλιάζεις
η φωνή σου συνταράσσει και την πιο αδιάφορη ύπαρξη
αναζητάς κάτι,
ψάχνεις απεγνωσμένα για εκείνο που κανείς δε γνωρίζει
κανείς δε μπορεί να προφέρει 
αλλά όλοι χρειάζονται

η ψυχή σου ασφυκτιά φυλακισμένη
στην ταυτότητα που της φορέσανε
τρέχεις, σκοντάφτεις, σηκώνεσαι, τρέχεις

τρέχεις ξανά και ξανα 
στον άξονα ενός κύκλου που μοιάζει να στερείται
τέλους και αρχής

φοβάσαι
φοβάσαι το άγνωστο ακόμα και όταν φοράει
την γοητευτική του φορεσιά
είναι πάντοτε λουσμένο με φόβο

ένας μετα τον άλλο οι περαστικοί
σου φωνάζουν
 ΜΗ ΖΗΤΑΣ ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ
ΜΗΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ
ΣΥΜΒΙΒΑΣΟΥ

δεν τους ακούς
ευτιχώς δεν τους ακούς
η ανάγκη να το βρείς
σε απομακρύνει απο τους δειλούς

να προσέχεις!