Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

03 Μαρτίου 2014

Κοινή δήλωση διεθνιστών από Ρωσία και Ουκρανία ενάντια στον πόλεμο


Η πάλη για την εξουσία μεταξύ των ολιγαρχικών φατριών στην Ουκρανία υπάρχει κίνδυνος να κλιμακωθεί σε μια διεθνή ένοπλη σύρραξη. Ο ρωσικός καπιταλισμός σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την αναδιανομή της ουκρανικής κρατικής εξουσίας για να εφαρμόσει τις μακροχρόνιες αυτοκρατορικές και επεκτατικές βλέψεις της στην Κριμαία και την ανατολική Ουκρανία, όπου έχει ισχυρά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.
Στο έδαφος του επόμενου γύρου της επικείμενης οικονομικής κρίσης στη Ρωσία, το καθεστώς προσπαθεί να υποδαυλίσει το ρωσικό εθνικισμό για να αποσπάσει την προσοχή από τα αυξανόμενα κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα των εργαζομένων: μισθούς και συντάξεις φτώχειας, διάλυση των υπηρεσιών περίθαλψης, της εκπαίδευσης και άλλων κοινωνικών υπηρεσιών. Στην καταιγίδα της εθνικιστικής και πολεμικής ρητορείας είναι πιο εύκολο να ολοκληρωθεί ο σχηματισμός ενός κορπορατιστικού αυταρχικού κράτους με βάση αντιδραστικές συντηρητικές αξίες και κατασταλτικές πολιτικές.
Στην Ουκρανία, η οξεία οικονομική και πολιτική κρίση έχει οδηγήσει σε αυξανόμενη αντιπαράθεση μεταξύ “παλαιών” και “νέων” ολιγαρχικών φατριών, και χρησιμοποιήθηκαν ακροδεξιοί και υπερεθνικιστοί σχηματισμοί για να κάνουν πραξικόπημα στο Κίεβο. Η πολιτική ελίτ της Κριμαίας και της Ανατολικής Ουκρανίας δεν προτίθεται να μοιραστεί την εξουσία και την ιδιοκτησία της με τους νέους κυβερνήτες του Κιέβου και προσπαθεί να στηριχτεί στη βοήθεια από τη ρωσική κυβέρνηση. Και οι δύο πλευρές κατέφυγαν σε αχαλίνωτη εθνικιστική υστερία. Υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις, αιματοχυσία. Οι δυτικές δυνάμεις έχουν τα δικά τους συμφέροντα και επιδιώξεις, και η παρέμβασή τους στη σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αντιμαχόμενες κλίκες των αφεντικών, ως συνήθως, αναγκάζουν να πολεμήσουμε για τα συμφέροντά τους εμάς, τους απλούς ανθρώπους: τους μισθωτούς εργάτες, τους άνεργους, τους φοιτητές, τους συνταξιούχους… Μεθώντας μας με τα εθνικιστικά ναρκωτικά, βάζουν τον έναν ενάντια στον άλλον, κάνοντάς μας να ξεχάσουμε τις πραγματικές ανάγκες και τα συμφέροντά μας: δεν πρέπει και δεν μπορούμε να νοιαζόμαστε για τα “έθνη” τους, όταν μας απασχολούν περισσότερο ζωτικά και πιεστικά προβλήματα – πώς να τα βγάλουμε πέρα στο σύστημα που βρήκαν για να μας υποδουλώσουν και να καταπιέσουν.
Δεν θα υποκύψουμε στην εθνικιστική μέθη. Στο διάολο το κράτος και τα “έθνη” τους, οι σημαίες και τα αξιώματά τους! Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος, και δεν πρέπει να πάρουμε μέρος σε αυτόν, πληρώνοντας με το δικό μας αίμα τα παλάτια τους, τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και την απόλαυσή τους να κάθονται στις μαλακές καρέκλες των αρχών. Και αν τα αφεντικά στη Μόσχα, το Κίεβο, το Λβιβ, το Χάρκοβο, το Ντόνετσκ και τη Συμφερόπολη ξεκινήσουν αυτόν τον πόλεμο, καθήκον μας είναι να αντισταθούμε με όλα τα μέσα!
Όχι πόλεμος μεταξύ των “εθνών”, όχι ειρήνη μεταξύ των τάξεων!
KRAS, ρωσικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Εργαζομένων (International Workers Association)
 Διεθνιστές από Ουκρανία, Ρωσία, Μολδαβία, Ισραήλ, Λιθουανία
 Αναρχική Ομοσπονδία Μολδαβίας
 Φράξια Επαναστατών Σοσιαλιστών (Ουκρανία)
 Η δήλωση αυτή είναι ανοικτή για υπογραφή
Μετάφραση: εργατική εφημερίδα Δράση

 Δημοσιεύτηκε στο www.aitrus.info
Αναδημοσίευση από : Δράση

18 Νοεμβρίου 2012

Τι και αν...

N.A
Τι και αν οι αιώνες ήρθαν και παρήλθαν; Τι και αν εκατοντάδες βιβλία έχουν γραφτεί για την ιστορία και την εξέλιξη του ανθρώπινου γένους; Τι και αν αφήσαμε πίσω μας  το πίθηκο ( για όσους τουλάχιστον αποδέχονται τη δαρβίνεια εκδοχή) και τα χαρακτηριστικά μας αλλοιώτεψαν; Τι και αν αφήσαμε πίσω μας τη Μεσοποταμία του 4.000 π.Χ, τη δουλοκρατία της αρχαίας Αιγύπτου, τι και αν αφήσαμε πίσω μας τους σταυροφόρους και το θρησκευτικό δογματισμό τους, τι και αν αφήσαμε πίσω μας τον επεκτατισμό του Μέγα Αλέξανδρου; Τι και αν πια ξεπεράσαμε τις βαμμένες με αίμα σελίδες της Σμύρνης και τον αυταρχισμό της χούντας, τι και αν οι μαύρες μέρες του χιτλερικού φασισμού, του σταλινικού και μαοϊκού απολυταρχισμού είναι κατά μία έννοια περασμένες; Τι και αν γεννήθηκαν στο κόσμο τούτο ο Σωκράτης και ο Ηράκλειτος, ο Αντιφώντας και ο Ζήνων, ο Ελύτης και ο Εμπειρίκος, ο Ρεμπώ και ο Αρτώ, ο Προυντόν και ο Στιρνερ, ο Ντεριντά και ο Νίτσε και τόσοι άλλοι που δε μου φτάνουν οι ώρες να σας ιστορώ.
Τι άλλαξε αλήθεια; Σκοτώνουμε αλλά σκοτώνουμε με τακτ. Δολοφονούμε αλλά έχουμε από πίσω μας ιστορικό, θεωριτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο. Κυνηγάμε το θύμα μας όχι αυτή τη φορά με ακόντια αλλά με μετοχές και αριθμούς. Κρατάμε τους ανθρώπους στα σπίτια τους όχι μέσω φρουρών ή απαγορεύοντας τη μόρφωση αλλά επινοώντας τα Μ.Μ.Ε. Ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε κάποιος πολιτισμένος άνθρωπος θα κηρύσσει ένα καινούργιο πόλεμο. Ποιος ξέρει σε τι αποσκοπεί αυτή τη φορά. 

Πού είναι η εξέλιξη λοιπόν Δαρβίνε;
Έχεις δίκιο, μοναχά στον αριθμό των θυμάτων! 



"Εχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα βουνά τάμαΰρα και τα δαι-
μονικά του κόσμον τούτον. "Εχω πει στην αγάπη «γιατί» και την
έχω κυλήσει στο πάτωμα. "Εγιναν οί πόλεμοι και ξανάγιναν και
δεν έμεινε ούτ'έ'να κουρέλι να το κρύψουμε βαθιά στα πράγ-
ματα μας και να το λησμονήσουμε. Ποιος ακούει; Ποιος άκου-
σε; Δικαστές, παπάδες, χωροφύλακες, ποια είναι ή χώρα σας;
"Ενα κορμί μου μένει και το δίνω. Σ'αύτό καλλιεργούνε, όσοι
ξέρουν, τα Ιερά, όπως οί κηπουροί στην Όλλανδία τις τουλί-
πες. Και σ'αύτό πνίγονται όσοι δεν έμαθαν ποτέ από θάλασσα
κι από κολύμπι...

Ροές της θάλασσας κι εσείς των άστρων μακρινές επιρροές —
παρασταθείτε μου!᾽᾽

Ελύτης, Μαρία Νεφἐλη