Επέστρεψαν οι Αγανακτισμένοι - 10 Μαρτίου B'

Στὴν Ἑλλάδα σήμερα

Σβησμένη φλόγα, ποὺ πάντα καίει

Σκέπασμα τάφου χωρὶς νεκρούς.
Μάτια κλαμένα ποὺ κοιτᾶνε
Σκέψεις κρυμμένες σὲ
Προσκαλοῦν.

Πίστη κι ἐλπίδα χαροπαλεύουν
Πνεῦμα κι ἀλήθεια στὶς φυλακές.
Ἅγιες προσπάθειες ναυαγισμένες
Φωνὲς ἀνθρώπων σὲ προσκαλοῦν.

Σπόρος ὀργῆς πέφτει στὸ χῶμα
Μήνυμα πάλης τρέφει φτερά
Σπίθα φεγγίζει μέσ᾿ στὸ σκοτάδι
Νέοι ἀγῶνες σὲ προσκαλοῦν.

Αλέκος Παναγούλης

επίδειξη ισχύος

Ν.Α

είναι στιγμές που το μυαλό αδυνατεί να ακολουθήσει τη πραγματικότητα
πολύ απλά αδυνατεί να αντιληφθεί τη κατάντια του ανθρώπινου είδους
γιατί μόνο κατάντια θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει

είναι τόσο λυπηρό οσο και αδιανόητο να συνειδητοποιεί κανείς πως ενώ καταδικάζαμε το  Γκουαντάναμο , τις φυλακές του Ισραήλ, της Κίνας και πολλές άλλες για τη εμφανή και συνάμα απαράδεκτη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τώρα συναντάμε για άλλη μια φορα στην Ελλάδα γεγονότα σημαντικής αστυνομικής και κρατικής βίας.

φαίνεται πλέον πως το να έχεις πολιτικό υπόβαθρο, πολιτική δράση ή ακόμα να είσαι μετανάστης
είναι παραπάνω από αρκετά για να βρεθείς αντιμέτωπος με τη τυφλή βία της ελληνικής αστυνομίας.

τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει μια πράξη βίας και ειδικότερα όταν αυτή προέρχεται από την αστυνομία.
ο ρόλος και η χρησιμότητα ή μη του νόμου είναι πλέον γνωστή αλλά όταν το ίδιο το κράτος και οι μηχανισμοί του την υπογραμμίζουν με τέτοιο ειδεχθή τρόπο τότε οι απαντήσεις δίνονται από μόνες τους

προσπαθώ να αποφύγω τους αυτονόητους παραλληλισμούς με τη χούντα των συνταγματαρχών και τα ευρέως γνωστά στη ελληνική κοινωνία και χαραγμένα στη μνήμη πολλών βασανιστήρια.
ωστόσο δε μπορώ να απαγορεύσω στο νου μου να ακολουθήσει τούτα τα μονοπάτια.

μια χώρα η οποία δε βρίσκεται μόνο σε οικονομική κατάρρευση αλλά βιώνει μια σοβαρότατη ανθρωπιστική κρίση. 
το κράτος αρχίζει ξανά να αποκτά εκείνη τη τυφλή εξουσία η οποία του επιτρέπει την οποιαδήποτε καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μάλιστα απροκάλυπτα.

η ίδια η ελληνική αστυνομία δίνει στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες των βασανισμένων κρατούμενων. και βλέπεις οι φωτογραφίες έχουν υποστεί μια υποτυπώδη ηλεκτρονική επεξεργασία έτσι ώστε να καλυφθούν τα σημάδια της κακοποίησης. προφανής και βλακώδης  επίδειξη ισχύος.

είναι αστείο ή καλύτερα τραγελαφικό να συνειδητοποιεί κανείς πως πλέον αδιαφορούν ακόμα και για τη συγκάλυψη των εγκλημάτων τους.
λες και γνωρίζουν καλά πως κανένας μας δε θα νοιαστεί
κανείς μας δε θα αντιδράσει
και θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
μα δε ξέρω αν μπορώ.

ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ

Δε σε κατάλαβα Θεέ

Για πες μου πάλι!

Να σ’ ευχαριστήσω μου ζητάς

η να σε συγχωρέσω;

Αλέκος Παναγούλης

Οι τοίχοι του κελιού 
το μυστικό το κράτησαν 
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού 
Όμως μπογιά δεν βρήκαν 

Γιατί στιγμή δεν σκέφτηκαν 
στις φλέβες μου να ψάξουν 

ΝΑ ΤΟ ΠΟΤΙΣΕΙΣ

Μη κλαις για μένα
ας ξέρεις πως πεθαίνω
να με βοηθήσεις δε μπορείς
Μα δες εκείνο το λουλούδι
για κείνο που μαραίνεται σου λέω.
Να το ποτίσεις. 

Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά.
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν
να μάθουνε που βρήκα την μπογιά. 

 "Ιθάκη" 

Οδυσσέα σαν βγήκες στην Ιθάκη
τι δυστυχία θα νιωσες
Αφού κι άλλη ζωή μπροστά σου είχες
γιατί τόσο νωρίς να φτάσεις;

Χωρίς σκοπό έμεινες πια
από μεγάλος έμεινες μικρός
«Πιο μακρυνή ας ήταν η Ιθάκη»
πιστεύω πως ψιθύρισες
και πως δεν θέλησες
καινούρια πια Ιθάκη να ζητήσεις
γιατί φοβήθηκες
πως και σΆ αυτή νωρίς θα φτάσεις

ΑπΆ την αρχή έπρεπε
αλλιώτικη Ιθάκη να ζητούσες
Ιθάκη όμορφη και μακρυνή
που να τη φτάσει
δεν ζητά μονάχα ένας

Τέτοια δεν ήταν η δική σου
αφού μονάχος την ποθούσες
κι αν όμορφη την είδαν οι πολλοί
στην πέννα ενός Ομήρου το χρωστάει. 

Αλεκος Παναγούλης