Ο πολιτικός κόσμος προετοιμάζει την κηδεία του, ας τον βοηθήσουμε......

Politik kills! Ήρθε ο καιρός για αλλαγές. Ας απολύσουμε τους πολιτικούς και την πολιτική.

Έννοια άχρηστη και απατηλή. Η πολιτική είναι μια σύλληψη άλλων χρόνων και εποχών. Για την ακρίβεια του περασμένου αιώνα. Δεν μπορούμε πια να σκεφτόμαστε με όρους εθνικής στρατηγικής. Η έννοια του έθνους δεν υπάρχει πια.Οι τόποι  διασχίζονται από μάζες με διαφορετικές γλώσσες και πολυπολιτισμικούς πληθυσμούς. Εάν η έννοια του κράτους είναι το έθνος, σε μια αναλαμπή αναγέννησης έγινε το ορμητήριο οικονομικών επαναστάσεων, και δόλιων εδαφικών οριοθετήσεων με συνοριακούς, γλωσσικούς και θρησκευτικούς προσδιορισμούς και κάπου εκεί χάθηκε τελείως “ το βαρυτικό κέντρο”, ενός ιδεολογικά ορθολογικού, ιδανικοποιημένου και επιβεβλημένου παρελθόντος. Είμαστε ζωντανές υπάρξεις που κατοικούμε τον ίδιο πλανήτη, ο οποίος πάλλεται και αναπνέει, που μας υποστηρίζει και μας στηρίζει με τους κοσμικούς του νόμους που συχνά επιχειρούμε να τους περιορίσουμε “ σαν επιστημονικούς ορισμούς των νόμων της Φύσης”. Μας αποκαλύπτεται ένα κοσμογονικό σχέδιο πολύ πιο ευρύ που αρνούμαστε να το παρατηρήσουμε. Σκιάσαμε τους ουρανούς των μητροπόλεών μας, δεν μπορούμε πια να αντιληφθούμε τους κύκλους των εποχών, να αναγνωρίσουμε τους αστερισμούς και τα αστέρια. Δεν μπορούμε πια να αναγνωρίσουμε τα φυτά μας και να ξεχωρίσουμε τις αυθεντικές γεύσεις και μυρωδιές.Έχουμε μεταλλάξει γενετικά ένα μεγάλο μέρος μέρος των ζωντανών υπάρξεων του πλανήτη. Έχουμε αναποδογυρίσει το ανθρώπινο γονιδίωμα, έχουμε αναπαράγει εργαστηριακά ένα συνθετικό γονιδίωμα και ένα συνθετικό DNA.Θέλουμε να κλωνοποιήσουμε την ίδια μας την ύλη, αλαζόνες στην απατηλή μας παντοδυναμία, οχυρωμένοι πίσω από τις επάλξεις της “ επιστημονικής έρευνας”, αφού δημιουργήσαμε στο εργαστήριο ιούς, παθογόνα βακτήρια, χημικά όπλα, βιολογικά και άλλα εκλεπτυσμένα όπλα μαζικής καταστροφής για να αναγκάσουμε τα κράτη να γίνουν υποτελή τρομοκρατικών καθεστώτων της “επιστήμης” μας. Είναι αυτό εξέλιξη; Είναι αυτή η εξέλιξη του ανθρώπου βασισμένη στην συνειδητή αποδοχή του πλανήτη ως ενός ζωντανού οργανισμού, μέρος ενός ζωντανού και παλλόμενο σύμπαντος; Είναι αυτή η εξέλιξη ενός κοσμικού συνόλου που απαρτίζεται από διαπλανητικές ράτσες στα πλαίσια ενός σύμπαντος απείρως ευρύτερου σε σχέση με την πεπερασμένη και στοιχειώδη αντίληψη της ανθρώπινης διάνοιας; Ο πλανήτης Γη θρηνεί για την αναισθησία μας και την προσήλωσή μας σε μια αλαζονική εξέλιξη. Θρηνεί η Αφρική για τους θανάτους των αθώων παιδιών και τους λιμούς που προκαλεί η δίψα για εξουσία των Υπερδυνάμεων που οπλίζουν τις φυλές και εξωθούν στο μίσος και τον πόλεμο, εξυπηρετώντας τα οικονομικά τους συμφέροντα. Θρηνεί η Ιαπωνία και ο λαός της, που τρέφεται με ραδιενεργά τρόφιμα γιατί είναι πια καταδικασμένος σε μια πρωτοφανή γενετική μετάλλαξη. Θρηνεί το Θιβέτ που έχει γίνει ο πυρηνικός σκουπιδοτενεκές της Κίνας. Θρηνούν οι έρημοι και οι πόλοι για τα πυρηνικά πειράματα που δηλητηριάζουν τα νερά, τους παγετώνες και το έδαφος. Η πολιτική δεν είναι παρά μια σύλληψη του διάνοιας, και “ η Διάνοια ψεύδεται”! Μήπως τελικά το καρκινικό κύτταρο αυτού του πλανήτη είναι ο άνθρωπος; Ίσως! Επιθυμία για αλλαγή, σίγουρα, μια αλλαγή που να λαμβάνει υπόψη της τον άνθρωπο και την Γη. Ο πολιτικός κόσμος προ πολλού προετοιμάζει την κηδεία του.

 πηγή:radio chango

http://pokopokito.blogspot.com συντάκτης:Paula Pitzalis
 μετάφραση:mondo eterno
 σκίτσα:Wozniak

Clandestino - Μετανάστης

manu chao,clandestino

Alone I go with my sorrow 
Alone goes my sentence 
To run is my destiny
To escape the law 
Lost in the heart of the great Babylon 
They call me 
clandestine 
For not having any papers

To a city of the north 
I went to work 
I left my life 
Between Ceuta and 
Gibraltar
I’m a line in the sea
A ghost in the city
My life is forbidden 
So says the authority 

Alone I go with my sorrow
Alone goes my sentence 
To run is my destiny 
For having no papers 
Lost 
in the heart 
Of the great Babylon
They call me clandestine 
I’m the lawbreaker 
Mano negra clandestine
Peruan clandestine
African clandestine 
Marihuana illegal 

Alone I go with my sorrow 
Alone 
goes my sentence 
To run is my destiny
To escape the law 
Lost in the heart of the great Babylon 
They call me 
clandestine 
For not having any papers